Gelyofiliseerd peptide is een broos poeder. Hoe je het oplost bepaalt of je materiaal intact blijft, en of je concentratie klopt met wat je denkt te hebben.
Werkwijze
Laat de vial eerst op kamertemperatuur komen; koud glas geeft condens en condens brengt vocht in het poeder. Voeg het oplosmiddel daarna langzaam toe langs de wand van de vial, zodat de straal niet direct op het poeder valt en het niet opschuimt. Zwenk de vial vervolgens voorzichtig tot alles is opgelost. Niet schudden.
Een heldere, kleurloze oplossing zonder zwevende deeltjes is wat je wilt zien. Blijft er materiaal achter of ziet de oplossing er troebel uit, laat de vial dan nog even staan voordat je verder gaat.
Concentratie berekenen
Deel de hoeveelheid peptide door het toegevoegde volume. Tien milligram in twee milliliter geeft vijf milligram per milliliter.
Hoeveel oplosmiddel
Meer oplosmiddel geeft een lagere concentratie en dus grotere volumes per afname, wat nauwkeuriger afmeten mogelijk maakt. Minder oplosmiddel geeft kleinere volumes, waarbij een klein afleesverschil relatief zwaarder weegt. Kies het volume dus op de hoeveelheid waarmee je werkt, niet op wat toevallig in de vial past.
Veelgemaakte fouten
- Schudden in plaats van zwenken. Dat geeft schuim, en schuim betekent dat er peptide aan het grensvlak achterblijft.
- De straal direct op het poeder richten. Daardoor klontert het materiaal en duurt het oplossen onnodig lang.
- Rekenen met het vialgewicht in plaats van het peptidegewicht. Zouten en restvocht tellen mee in het gewicht, maar niet in je concentratie.